میدان هیپودروم استانبول کجاست و چگونه به آن برسیم
میدان هیپودروم در قلب منطقه تاریخی فاتح و در محله سلطان احمد واقع شده است. این موقعیت استراتژیک باعث شده تا این میدان در فاصله بسیار نزدیکی از مشهورترین جاذبه های گردشگری استانبول قرار گیرد. اگر در حال برنامه ریزی برای بازدید هستید، دانستن مسیرهای دسترسی به شما کمک می کند تا زمان خود را به بهترین شکل مدیریت کنید و بدون دغدغه از گشت و گذار در این منطقه لذت ببرید.
روش های دسترسی به میدان هیپودروم
- تراموا: ساده ترین و محبوب ترین روش، استفاده از خط تراموای T1 است. کافی است در ایستگاه سلطان احمد پیاده شوید. میدان هیپودروم تنها 200 تا 300 متر با این ایستگاه فاصله دارد و با چند دقیقه پیاده روی به آن می رسید.
- مترو: نزدیک ترین ایستگاه های مترو به این منطقه، ایستگاه های جنلی تاش و وکیل لر هستند که حدود 15 دقیقه پیاده روی تا میدان فاصله دارند و برای کسانی که از نقاط دورتر شهر می آیند گزینه مناسبی است.
- اتوبوس و تاکسی: خطوط اتوبوسرانی متعددی از نقاط مختلف شهر به منطقه سلطان احمد تردد می کنند. همچنین تاکسی های زرد رنگ استانبول به راحتی شما را به این میدان می رسانند، هرچند در ساعات شلوغی ترافیک این منطقه ممکن است زمان سفر را افزایش دهد.
تاریخچه میدان هیپودروم؛ از شکوه روم تا تغییرات عثمانی
تاریخچه این میدان به اوایل قرن سوم میلادی باز می گردد. زمانی که استانبول با نام بیزانتیوم شناخته می شد و امپراتور روم، سپتیمیوس سوروس، در سال 203 میلادی دستور ساخت این مجموعه را صادر کرد. هدف اولیه، ایجاد فضایی برای مسابقات ورزشی، به ویژه ارابه رانی، و گردهمایی های عمومی بود. با انتقال پایتخت امپراتوری روم به قسطنطنیه توسط کنستانتین بزرگ در سال 330 میلادی، میدان هیپودروم گسترش یافت و به مرکز زندگی اجتماعی، سیاسی و فرهنگی شهر تبدیل شد.
معماری و ساختار اولیه میدان هیپودروم باستانی
برای درک بهتر شکوه میدان هیپودروم، باید بدانیم که این مکان در اوج قدرت خود یک سازه مهندسی پیچیده و عظیم بوده است. میدان به شکل حرف U انگلیسی طراحی شده بود و طول آن به حدود 450 متر و عرض آن به 130 متر می رسید. در مرکز میدان، دیواره ای طولانی به نام اسپینا قرار داشت که آثار باستانی و یادبودها روی آن نصب می شدند. ارابه ها باید به دور این اسپینا می چرخیدند. در یک انتهای میدان، دروازه های شروع مسابقه به نام کارسر قرار داشتند که ارابه ها از آنجا با شتاب وارد میدان می شدند. ظرفیت تخمینی این میدان بین 30000 تا 100000 نفر متغیر بوده است که آن را به یکی از بزرگترین مراکز گردهمایی جهان باستان تبدیل می کرد.
میدان هیپودروم در دوران امپراتوری بیزانس
در دوران بیزانس، این میدان قلب تپنده قسطنطنیه بود. مسابقات ارابه رانی تنها یک سرگرمی نبودند، بلکه رویدادهایی به شدت سیاسی و اجتماعی به شمار می رفتند. طرفداران تیم های مختلف که با نام دمه ها شناخته می شدند، نقش پررنگی در سیاست شهر ایفا می کردند. تیم آبی معمولاً مورد حمایت طبقه ثروتمند و اشراف بود، در حالی که تیم سبز حمایت کشاورزان، تاجران و طبقه کارگر را در اختیار داشت.
شورش نیکا در سال 532 میلادی نقطه عطفی در تاریخ این میدان و شهر قسطنطنیه بود. این شورش زمانی آغاز شد که طرفداران تیم های آبی و سبز که معمولاً با یکدیگر دشمنی خونی داشتند، به طور غیرمنتظره ای علیه امپراتور ژوستینیان متحد شدند. فریاد نیکا به معنای پیروزی، سر تا سر میدان را فرا گرفت. آشوبگران به خیابان ها ریختند، ساختمان های دولتی را به آتش کشیدند و حتی کلیسای اولیه ایاصوفیه را ویران کردند. امپراتور که در آستانه فرار از شهر بود، با تدبیر همسرش تئودورا و اقدام قاطع ژنرال بلیساریوس، شورش را در خون غرق کرد. گفته می شود در این واقعه حدود 30000 نفر در خود میدان هیپودروم قتل عام شدند. پس از این فاجعه، ژوستینیان برنامه بازسازی عظیمی را آغاز کرد که چهره شهر و میدان را برای همیشه تغییر داد.
میدان هیپودروم در دوران امپراتوری عثمانی
با فتح قسطنطنیه توسط سلطان محمد فاتح در سال 1453 میلادی، کاربری میدان دستخوش تغییرات اساسی شد. عثمانی ها علاقه ای به مسابقات ارابه رانی نداشتند و به تدریج این سنت کنار گذاشته شد. نام میدان به میدان اسب تغییر یافت و این فضا به محلی برای برگزاری جشن های ملی، مراسم مذهبی، رژه های نظامی و حتی اعدام های عمومی تبدیل گردید.
یکی از باشکوه ترین رویدادهای این دوران، جشن های ختنه سوری پسران سلطان احمد سوم بود که طبق روایت های تاریخی، پانزده روز به طول انجامید و با شکوه تمام در این میدان برگزار شد. میدان هیپودروم در دوره عثمانی همچنان نمادی از قدرت و شکوه پایتخت امپراتوری باقی ماند، هرچند که دیگر آن هیاهوی مسابقات رومی را نداشت.
آثار باستانی و جاهای دیدنی داخل میدان هیپودروم
اگرچه بخش عمده ای از سازه های اصلی میدان در طول قرن ها و بر اثر زلزله، جنگ و غارت از بین رفته است، اما چهار اثر باستانی برجسته همچنان در این فضا خودنمایی می کنند که هر کدام داستانی از تمدن های کهن را روایت می کنند.
ابلیسک تئودوسیوس
این ستون سنگی گرانیتی صورتی رنگ، قدیمی ترین اثر باستانی موجود در میدان است. ابلیسک در اصل در معبد کارناک مصر و به دستور فرعون تحتمس سوم در حدود 1500 سال پیش از میلاد ساخته شد. امپراتور تئودوسیوس اول در قرن چهارم میلادی دستور داد این ستون عظیم را از مصر به قسطنطنیه منتقل کنند. پایه سنگی مرمرین این ابلیسک نیز حاوی نقش برجسته هایی است که امپراتور و خانواده اش را در حال تماشای مسابقات ارابه رانی به تصویر می کشد و اطلاعات ارزشمندی از لباس و مراسم آن دوران ارائه می دهد.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
نظرات
هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده است.